wczesny () , ,
przymiotnik (1.1) taki, który jest u swojego początku (1.2) występujący w początkowej fazie; odbywający się na początku właściwej sobie pory (1.3) w stopniu wyższym i najwyższym → poprzedni, ten, który był przed czymś
(1.1-3)
(1.1) Adam interesuje się historią wczesnego średniowiecza. (1.2) Pójdziemy na spacer wczesnym popołudniem? (1.3) Lubię pozytywizm, ale wcześniejsze epoki literackie wydają mi się ciekawsze.
(1.1) półwczesny
(1.1) zaczynający się
(1.1) późny, krańcowy
wczesność , wcześniactwo , wcześniak wcześniaczy wcześnie, wcześniej
angielski: (1.1) early; (1.2) early arabski: (1.1) سابق, باكر, اول białoruski: (1.1) ранні; (1.2) ранні czeski: (1.1) raný dolnołużycki: (1.1) rany (1.2) jěsny duński: (1.1) tidlig; (1.2) tidlig; (1.3) tidlig esperanto: (1.1) frua; (1.2) frua jidysz: (1.1) פֿריִיִק (friik); (1.2) פֿריִיִק (friik) kabowerdeński: (1.1) sédu kataloński: (1.1) primerenc łotewski: (1.1) agrs; (1.2) agrs niderlandzki: (1.1) vroeg; (1.2) vroeg niemiecki: (1.1) früh; (1.2) früh norweski (bokmål): (1.1) tidlig nowogrecki: (1.1) πρώιμος; (1.2) πρώιμος ormiański: (1.1) վաղ rosyjski: (1.1) ранний słoweński: (1.1) zgodnji szwedzki: (1.1) tidig tagalski: (1.1) maaga ukraiński: (1.1) ра́нній; (1.2) ра́нній; (1.3) ра́нішній walijski: (1.1) cynnar; (1.2) cynnar węgierski: (1.1) korai; (1.2) korai wilamowski: (1.1) fri, frī, ryś, cȧjtłiḱ; (1.2) fri, frī, ryś, cȧjtłiḱ