дзівіць ()
czasownik niedokonany (1.1) dziwić, zadziwiać, zaskakiwać
(1.1) 1 дзіўлю 2 дзівіш 3 дзівіць 1 дзівім 2 дзівіце 3 дзівяць; дзівіў, дзівіла, дзівілі
(1.1) Дзівіць людзей сваёй вынослівасцю. → Dziwić ludzi swoją wytrzymałością.
(1.1) мяне не дзівіць • тэхніка / думка дзівіць
(1.1) выклікаць уражанне, здзіўляць
дзівацтва , дзівак , дзівачка , дзіва задзівіць, здзіўляць, здзівіць , дзівіцца, здзівіцца, здзіўляцца дзіўны, дзівосны, дзівацкі