gadatliwy () , ,
przymiotnik jakościowy (1.1) taki, który dużo i chętnie mówi
(1.1)
(1.1) Chociaż z natury nieco gadatliwy, bystry Rusin dobrze wiedział, kiedy należy trzymać język za zębami.
(1.1) elokwentny, rozgadany, rozmowny, rozszczebiotany, roztrajkotany, szczebiotliwy, terkotliwy, wielomówny
(1.1) małomówny, burkliwy, lakoniczny, milczący, milczkowaty, milkliwy, mrukliwy, mrukowaty, nierozmowny
(1.1) towarzyski
gadałka , gadanina , gaduła /, gadatliwość , gadanie gadać, wygadać, wygadywać gadatliwie gadanie
angielski: (1.1) talkative, chatty, communicative, loquacious arabski: (1.1) ثرثار białoruski: (1.1) гаварлівы, гаваркі, балбатлівы, лапатлівы, языкаты esperanto: (1.1) parolema, babilema hiszpański: (1.1) charlatán, locuaz, hablador islandzki: (1.1) málugur, málgefinn, kjöftugur, ræðinn niderlandzki: (1.1) spraakzaam niemiecki: (1.1) geschwätzig, schwatzhaft, redselig, gesprächig nowogrecki: (1.1) πολυλογάς rosyjski: (1.1) разговорчивый, болтливый szwedzki: (1.1) pratsam, språksam, pratsjuk, pratglad ukraiński: (1.1) балакучий, балакливий włoski: (1.1) chiacchierone, logorroico, prolisso, ridondante, verboso