ignorancja ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) brak wiedzy na jakiś ważny temat
(1.1)
(1.1) niewiedza, nieobeznanie, nieznajomość, nieuctwo, nieświadomość, niekompetencja, dyletantyzm
(1.1) kompetencja, kompetentność, erudycja, obeznanie; oblatanie
ignorowanie , ignorant , ignorantka ignorować ignorancki, ignorowany
< < 'nie wiedzieć, nie znać'Jan Miodek, Słownik ojczyzny polszczyzny, oprac. Monika Zaśko-Zielińska, Tomasz Piekot, wydawnictwo Europa, Wrocław 2002, s. 248.
(1.1) wyrazowi ignorancja jest często błędnie przypisywane znaczenie wyrazu ignorowanie
angielski: (1.1) ignorance arabski: (1.1) جهالة، جهل baskijski: (1.1) ezjakintasun czeski: (1.1) nevědomost , neznalost duński: (1.1) uvidenhed francuski: (1.1) ignorance gudźarati: (1.1) અજ્ઞાન (ajñāna) hiszpański: (1.1) ignorancia jidysz: (1.1) אומוויסן (umwisn), עם־הארצות (ameraces), אומקענטעניש (umkentenisz) kataloński: (1.1) ignorància niderlandzki: (1.1) onwetendheid , ignorantie niemiecki: (1.1) Unwissenheit , Ignoranz nowogrecki: (1.1) άγνοια , αμάθεια pali: (1.1) avijjā portugalski: (1.1) ignorância rosyjski: (1.1) невежество , игноранция sanskryt: (1.1) अज्ञान , अविद्या szwedzki: (1.1) ignorans , okunnighet tajski: (1.1) อวิชชา tybetański: (1.1) མ་རིག་པ węgierski: (1.1) tudatlanság włoski: (1.1) ignoranza