świstak ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (1.1) gromadny, górski gryzoń z rodziny wiewiórkowatych; rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (2.1) ktoś płochliwyZenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, PWN, Warszawa 2002, s. 306.
(1.1)
(1.1) Tułów świstaka jest masywny. (1.1) Świstaki żerują wyłącznie w dzień, szczególnie przy pięknej, słonecznej pogodzie.
(1.1) badać / chronić / fotografować / obserwować / polować na świstaki • świstak alpejski • świstak amerykański • świstak syberyjski • świstak tatrzański
(1.1) gryzoń
świstanie , świstun , świst świstać , świsnąć świstaczy
a świstak siedzi i zawija te sreberka • a świstak siedzi i zawija je w te sreberka
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ssaki
angielski: (1.1) groundhog baskijski: (1.1) marmota białoruski: (1.1) сурок (surók) bułgarski: (1.1) мармот czeski: (1.1) svišť esperanto: (1.1) marmoto estoński: (1.1) metsümiseja francuski: (1.1) marmotte galicyjski: (1.1) marmota górnołużycki: (1.1) boba , bobak hiszpański: (1.1) marmota kaszubski: (1.1) mërmot litewski: (1.1) švilpikas łaciński: (1.1) marmota łotewski: (1.1) murkšķis niemiecki: (1.1) Murmeltier nowogrecki: (1.1) μαρμότα rosyjski: (1.1) сурок (surok) słowacki: (1.1) svišť szwedzki: (1.1) alpmurmeldjur ukraiński: (1.1) бабак (babak), байбак (bajbak) włoski: (1.1) marmotta