zjeść ()
, ,
czasownik przechodni dokonany (1.1) ,
(1.1)
(1.1) Możesz zjeść zanim wyjdziesz do roboty.
jadalny , zjadacz , zjadanie , zjedzenie , jadalność zjadać , jadać , jeść jedzeniowy, jadalny
zjeść konia z kopytami • zjeść tę żabę • zjeść zęby • przysłowia: chodź chlebie, zjem ciebie • chwat, niejedną kurę zjadłElżbieta Skorupska-Raczyńska, Nie trwam o jedzę, kiedy dobrze siedzę. O jedzeniu i żarciu w paremiologii polskiej dawnej i współczesnej, „Poznańskie Studia Polonistyczne”, „Seria Językoznawcza”, vol. 23 (43), nr 1/2016, s. 97. • gdy Nowy Rok mglisty, zjedzą kapustę glisty • i króla robaki zjedzą • i pies by tego nie zjadł • kto więcej zje, niż zarobi, biedę sobie przysposobiElżbieta Skorupska-Raczyńska, Nie trwam o jedzę, kiedy dobrze siedzę. O jedzeniu i żarciu w paremiologii polskiej dawnej i współczesnej, „Poznańskie Studia Polonistyczne”, „Seria Językoznawcza”, vol. 23 (43), nr 1/2016, s. 101. • zjadł pierogi, zadarł nogiElżbieta Skorupska-Raczyńska, Nie trwam o jedzę, kiedy dobrze siedzę. O jedzeniu i żarciu w paremiologii polskiej dawnej i współczesnej, „Poznańskie Studia Polonistyczne”, „Seria Językoznawcza”, vol. 23 (43), nr 1/2016, s. 98. • zje wieprza bez pieprza • zjeść śledzia
(1.1) białoruski: (1.1) з’есці bułgarski: (1.1) изям kaszubski: (1.1) zjesc polski język migowy: rosyjski: (1.1) съесть ukraiński: (1.1) з'їсти