strzelić () , ,
czasownik przechodni dokonany ( strzelać) (1.1)
(1.1)
(1.1) Próbowała kluczyć niezdarnie. Żołnierz strzelił i Rachela zatrzymała się.
Strzelce , postrzał , strzelanie , strzelec , Strzelec , strzał , strzałka , strzelnica , strzelanie , strzelenie , strzelanina strzelać , wystrzeliwać strzelecki, strzelnicowy
strzelić z rogala
→ wypuszczać strzałę używając łuku lub kuszy < od
(1.1) białoruski: (1.1) стрэльнуць