ubrać () , ,
czasownik przechodni dokonany ( ubierać) (1.1)
(1.1)
(1.1) Szlachcica zatrzymał prosty chłop ubrany w proste szaty i prosił o pomoc.
(1.1) odziać, obłóczyć
(1.1) stroić
ubiór , ubieranie , ubranie , ubranko , ubraniówka ubierać ubraniowy, ubrany
ubrać w słowa
Zwroty typu ubrać buty, ubrać sukienkę, ubrać kurtkę są niepoprawneAndrzej Markowski, Jak dobrze mówić i pisać po polsku, Warszawa 2000..
(1.1) ukraiński: (1.1) одягти́, убра́ти