martwy ()
, ,
przymiotnik (1.1) taki, który umarł (1.2) taki, który należy do przedmiotów (1.3) taki, który jest wyłączony z aktywnego życia (1.4) taki, który zepsuł się i nie działa rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (2.1) zmarły
(1.1)
(1.1) Po tragicznym wypadku samochodowym na miejscu zdarzenia znaleziono martwego kierowcę.
(1.1) nieżywy, umarły (1.2) nieożywiony (1.3) nieaktywny (1.4) zepsuty (2.1) zmarły, umarły, trup
(1.1) żywy (1.2) ożywiony (1.3) aktywny (1.4) sprawny
martwota , martwość , martwica umartwiać się
martwy sezon • martwe pole • martwa kotwica • martwa woda • martwa fala • martwa natura • martwy język • martwy punkt
afrykanerski: (1.1) dood albański: (1.1) vdekur angielski: (1.1) dead arabski: (1.1) ميت (mayt) azerski: (1.1) ölü baskijski: (1.1) hil białoruski: (1.1) мёртвы; (1.2) мёртвы; (2.1) мёртвы , мярцвяк , нябожчык bretoński: (1.1) marv bułgarski: (1.1) мъртъв chiński standardowy: (1.1) 死 (sǐ) chorwacki: (1.1) mrtav czeski: (1.1) mrtvý duński: (1.1) død esperanto: (1.1) morta, mortinta; (2.1) mortinto estoński: (1.1) surnud farerski: (1.1) deyður fiński: (1.1) kuollut francuski: (1.1) mort hebrajski: (1.1) מת (met); (2.1) מת (met) hiszpański: (1.1) muerto islandzki: (1.1) dauður, dáinn, látinn japoński: (1.1) 死んでいる (shinde iru) kazachski: (1.1) өлі; (1.2) өлі; (1.3) өлі litewski: (1.1) miręs łaciński: (1.1) mortuus łotewski: (1.1) miris niderlandzki: (1.1) dood niemiecki: (1.1) tot nowogrecki: (1.1) νεκρός rosyjski: (1.1) умерший, мёртвый, покойный; (1.2) неодушевлённый, неживой; (1.3) мёртвый sanskryt: (1.1) विदेह słowacki: (1.1) mŕtvy słoweński: (1.1) mrtev szwedzki: (1.1) död tagalski: (1.1) patay tahitański: (1.1) pohe turecki: (1.1) ölü ukraiński: (1.1) мертвий; (1.2) мертвий, неживий; (1.3) мертвий węgierski: (1.1) halott wilamowski: (1.1) tūt włoski: (1.1) esanime, morto wolof: (1.1) dee