obojętny () , ,
przymiotnik (1.1) taki, który nie wykazuje zainteresowania czymś, nie jest wrażliwy na coś (1.2) taki, który nie wzbudza zainteresowania, nie jest ciekawy (1.3) taki, który nie ma cech charakterystycznych; nie jest charakterystyczny, wyjątkowy (1.4) taki, który nie ma właściwości zasadowych i kwasowych; taki, który nie tworzy związków chemicznych (1.5) taki, który nie ma ładunku elektrycznego (1.6) taki, który można objąć z dwóch stronHalina Kurkowska, Z historii wyrazów, „Poradnik Językowy” nr 1/1950, s. 22. (1.7) dwuznaczny
(1.1-5)
(1.2) Jej fochy są mi zupełnie obojętne. (1.2) Nieszczęścia innych są nam obojętne, chyba że sprawiają nam przyjemnośćJules Renard.. (1.3) Dzisiejsza kolacja była obojętna w smaku.
(1.1) obojętne spojrzenie • obojętny stosunek do czegoś
(1.1) indyferentny (1.2) błahy, nieistotny (1.3) zwyczajny, przeciętny, neutralny
(1.2) nudny (1.3) szczególny, wyjątkowy
zobojętnienie , obojętność obojętnieć , zobojętnieć , zobojętniać obojętnie
(1.1) zach. <
(1.7) angielski: (1.1) indifferent białoruski: (1.1) безуважны, раўнадушны; (1.2) безуважны; (1.4) нейтральны hawajski: (1.1) palaka hiszpański: (1.1) indiferente, impasible; (1.2) anodino, indiferente, insignificante, insulso; (1.3) anodino, banal; (1.4) neutro; (1.5) neutro rosyjski: (1.1) безразличный sanskryt: (1.1) अश्रद्ध turecki: (1.1) aldırmaz włoski: (1.1) indifferente