hołota () ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) grupa osób, które zachowują się w sposób niekulturalny, chamski, ordynarny, prostacki (1.2) ludzie biedni (1.3) zbiorowisko ludzi
(1.1-2)
(1.1) W tej dzielnicy mieszka sama hołota.
(1.1) osiedlowa / pijacka / uliczna hołota
(1.1) chuliganeria, dzicz, gawiedź, hałastra, łobuzeria, męty, motłoch, pospólstwo, tałatajstwo, tłuszcza (1.2) biedota (1.3) czelada, glota
hołysz
Halina Kurkowska, O zmianach znaczeń wyrazów, „Poradnik Językowy” z. 3, 1949, s. 12. <
(1.2) angielski: (1.1) rabble, thugdom francuski: (1.1) populace , racaille hiszpański: (1.1) chusma , populacho interlingua: (1.1) populaceo nowogrecki: (1.1) συρφετός , όχλος rosyjski: (1.1) быдло szwedzki: (1.1) pack , patrask , slödder , byke , mobb , pöbel włoski: (1.1) canaglia , gentaglia , marmaglia