publiczny ()
, ,
przymiotnik (1.1) taki, który dotyczy ogółu ludzi, społeczności; służy ludziom, jest stworzony dla ludzi (1.2) związany z jakimś urzędem lub z jakąś instytucją nieprywatną (1.3) taki, który ma swoich świadków, odbywa się w sposób jawny
(1.1-3)
(1.1) Panowie opuszczą lokal ze względu na bezpieczeństwo publiczne. (1.3) W 1863–64 w samych tylko Suwałkach dokonano 19 publicznych egzekucji, a konfiskacie uległo ok. 400 majątków ziemskich Suwalszczyzny.
(1.1) opinia publiczna • interes publiczny • roboty publiczne • transport publiczny (1.2) administracja / szkoła / telewizja publiczna (1.3) publiczny proces
(1.1) społeczny (1.2) państwowy
(1.1) prywatny
(1.1) ogólny (1.3) oficjalny, jawny
(1.1) półprywatny, państwowy
publicystka , publika , publiczka , publiczność , upublicznienie , publikacja , publikowanie upublicznić , publikować publicznie
dom publiczny • publiczna tajemnica
→ 'powszechny, społeczny'
amharski: (1.1) ሕዝባዊ angielski: (1.1) public arabski: (1.1) عام, عمومي baskijski: (1.1) publiko; (1.2) publiko czeski: (1.1) veřejný duński: (1.1) offentlig; (1.2) offentlig; (1.3) offentlig esperanto: (1.1) publika; (1.3) publika francuski: (1.1) public gudźarati: (1.1) જાહેર (jāhēra); (1.3) જાહેર (jāhēra) hiszpański: (1.1) público; (1.2) público, estatal, oficial; (1.3) público, manifiesto japoński: (1.1) 公立 kaszubski: (1.1) pùbliczny; (1.2) pùbliczny; (1.3) pùbliczny kataloński: (1.1) públic łaciński: (1.1) publicus maltański: (1.1) pubbliku niemiecki: (1.1) öffentlich; (1.3) öffentlich rosyjski: (1.1) общественный, публичный; (1.3) публичный ukraiński: (1.1) публічний włoski: (1.1) pubblico