impuls

impuls () , ,

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) krótki stan przewodzony poprzez włókno mięśniowe albo nerwowe (1.2) zmiana wielkości trwająca w bardzo krótkim czasie (1.3) podnieta, pobudka do działania (1.4) jednostka naliczania połączenia głosowego

(1.1-4)

(1.1) Nimfomania połączona z poszukiwaniem nowych partnerów i podejmowaniem współżycia w każdej, nawet nie sprzyjającej temu okoliczności, bywa wyrazem zakłócenia kontroli impulsów. (1.2) Szybkość może być sterowana poprzez modulację szerokości impulsów (MSI). (1.3) Husytyzm dał impuls późniejszej Reformacji.

(1.3) bodziec, zachęta

impulsywność , impulsowanie impulsować impulsowy, impulsywny impulsywnie

od impellere

afrykanerski: (1.3) aandrif angielski: (1.1) impulse; (1.2) impulse, pulse; (1.3) impulse, urge; (1.4) call unit arabski: (1.3) دفعة białoruski: (1.1) імпульс ; (1.2) імпульс ; (1.3) імпульс , штуршок , стымул bułgarski: (1.1) импулс ; (1.3) импулс jidysz: (1.3) שטופּ (sztup) niemiecki: (1.1) Nervenimpuls ; (1.2) Impuls ; (1.3) Impuls rosyjski: (1.1) импульс ukraiński: (1.1) імпульс ; (1.2) імпульс ; (1.3) імпульс włoski: (1.1) impulso; (1.3) stimolo

impuls ()

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) impuls

(1.1)

(1.1) impulz

impuls ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) impuls

(1.1) impuls; impulsos

impuls ()

rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) impuls

impuls ()

rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) impuls, bodziec, pobudka

(1.1) en impuls, impulsen, impulser, impulserna