akceptować () , ,
czasownik przechodni niedokonany ( zaakceptować) (1.1) aprobować coś (1.2) formalnie godzić się na coś (1.3) godzić się z czymś, czego nie można zmienić
(1.1-3)
(1.1) Lecz szybko odkryłam o ile więcej my mieliśmy nauczyć się od niej niż ona od nas; to fakt akceptowany przez wszystkich członków naszej rodziny, może z wyjątkiem naszego kota. (1.2) Akceptujemy karty kredytowe w naszym sklepie. (1.3) Trzeba się nauczyć akceptować swój los.
(1.1) zgadzać się, wyrażać zgodę, pozwalać, zezwalać (1.2) zatwierdzać (1.3) dopuszczać, przymykać oko, przyzwalać, tolerować, wytrzymywać, znosić
zaakceptowanie , akceptowanie , akceptacja , akcept , akceptant , akceptowalność zaakceptować akceptacyjny, akceptowalny, akceptowy
angielski: (1.1) accept arabski: (1.1) قبل białoruski: (1.1) адобрываць chiński standardowy: (1.1) 接受 (jiēshòu); (1.2) 接受 (jiēshòu), 收 (shōu) duński: (1.1) acceptere esperanto: (1.1) akcepti, aprobi francuski: (1.1) accepter; (1.2) approuver hiszpański: (1.1) aceptar ido: (1.1) aceptar indonezyjski: (1.1) memakbulkan jidysz: (1.3) אָננעמען פֿאַר ליב (onnemen far lib) niemiecki: (1.1) akzeptieren nowogrecki: (1.1) αποδέχομαι, δέχομαι rosyjski: (1.1) одобрять szwedzki: (1.1) acceptera tuvalu: (1.1) loto malie wilamowski: (1.1) akceptiyn włoski: (1.1) accettare, dare per buono