zaskoczyć ()
,
czasownik przechodni dokonany ( zaskakiwać) (1.1)
(1.1)
(1.1) Kundel milczał, jakby zaskoczony i zmieszany zupełnie po ludzku. (1.1) Ryza papieru, którą wręczył mi gość, zaskoczyła mnie bardziej, niż jego zdziwił widok mojego ciała sauté. Mimo to wzięłam pakunek w ręce, a on poklepał mnie po pośladkach i mruknął: – Takie dupsko to rozumiem!
zaskoczenie zaskakujący, zaskoczony zaskakująco
zima zaskoczyła drogowców
(1.1)