dogodzić () , ,
czasownik nieprzechodni (1.1)
(1.1)
(1.1) Nic na świecie nie jest w stanie mu dogodzić. (1.1) Ten przybłęda tak mu dogodził, że przez tydzień nie mógł się pozbierać.
dogodzenie , dogodność dogodnie dogodny dogadzać
dogodzić sobie • przysłowie: dobremu wszędzie dobrze, a złemu to i w piekle nie dogodziJan Tokarski, A ileż to kłopotu… ze spójnikiem „a”, „Poradnik Językowy” nr 4/1951, s. 1.
(1.1) białoruski: (1.1) дагадзіць