podpalić ()
, ,
czasownik przechodni dokonany ( podpalać) (1.1) czasownik zwrotny dokonany podpalić się ( podpalać się) (2.1)
(1.1) Dwór postawiono na wzgórzu, gdzie w kościuszkowskim powstaniu patrol Kozaków buszował po pokojach, a uchodząc przed ułanami dom podpalił.
podpałka , palnik , palenie , palaczka , podpalacz , podpalaczka rozpalać, podpalać, palić, popodpalać
słowacki: (1.1) podpáliť