welon ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) przezroczysty materiał upinany na głowie i stanowiący część ubioru (m.in. stroju panny młodej, zakonnic lub niektórych duchownych) (1.2) zdobiona tkanina używana podczas liturgii jako wierzchnia szata do błogosławieństwa (1.3) nakrycie diskosa i kielicha w czasie proskomidii rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (2.1) rybka akwariowa, odmiana karasia
(1.1-3) (2.1)
(1.1) koronkowy / ślubny welon
(2.1) welonka
(2.1) ryba
(2.1) welon klasyczny, welon jaskółczy
welonik
(1.1) <
bułgarski: (1.1) було cerkiewnosłowiański: (1.3) аеръ hiszpański: (1.1) velo jidysz: (1.1) ślubny דעקטוך (dektuch) kaszubski: (1.1) szlejer niderlandzki: (1.1) sluier rosyjski: (1.1) фата́ wilamowski: (1.1) śłaejer , šlȧjer , śłajer , dyny tüh włoski: (1.1) velo; (2.1) coda a velo