abnegacja ()
, , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wyrzeczenie się, rezygnacja z korzyści dla dobra innych (1.2) zaniedbanie czegoś np. wyglądu, niedbałość, niechlujstwo
(1.1)
(1.1) Córka, istota wątła, słaba, bez tchu; stokrotka polna przeniesiona do piwnicy, posiadała kilka dzielnych cnót matki, ale ani zbliżała się do niej w sile abnegacjiAlexandre Dumas, Mohikanowie paryscy. Powieść w ośmnastu tomach, t. I, rozdz. XV, tłum. anonimowe, wyd. J. Czaiński, Gródek 1903.. (1.2) Przeraża mnie jego abnegacja, zupełnie przestał o siebie dbać.
(1.2) niechlujstwo, tumiwisizm
(1.1) ambicja, aspiracja
negacja , abnegat , abnegatka abnegacki
(de soi) → wyparcie się siebie < → odmowa <
używanie terminu jako ‘negowanie wszystkiego’ jest błędne
angielski: (1.1) abnegation bułgarski: (1.1) абнегация hiszpański: (1.1) abnegación , generosidad ; (1.2) negligencia , dejadez interlingua: (1.1) abnegation kaszubski: (1.1) òpùstnota kotava: (1.1) vobuca niemiecki: (1.1) Verleugnung portugalski: (1.1) abnegação włoski: (1.1) abnegazione ; (1.2) trascuratezza , sciatteria