drażliwy () , ,
przymiotnik (1.1) taki, który drażni, prowadzi do rozdrażnienia, nieporozumień, zdenerwowania (1.2) o człowieku: taki, który jest skłonny do nerwowości, pobudliwości; zbyt wrażliwy, przeczulony (1.3) taki, który jest drastyczny; nie jest łagodny, pogodny, delikatny
(1.1-3)
(1.1) Przed podejmowaniem tematów drażliwych chroniła autocenzura, fakt, że rzeźby demonstrowano publicznie. (1.2) Marcel jest dość drażliwą osobą i całkiem łatwo można go wyprowadzić z równowagi.
(1.1) drażliwy temat (1.2) drażliwy człowiek • drażliwy na punkcie… (1.3) drażliwa scena, drażliwy widok
(1.2) obraźliwy, obrażalski
(1.1-3) łagodny
drażliwość, rozdrażnienie drażnić drażliwie
kalka z Mirosław Bańko, Alicja Witalisz, O proporcji kalk i zapożyczeń właściwych w polszczyźnie, w: Kalkierungs- und Entlehnungssprachen in der Slavia, red. Kai Witzlack-Makarevich, Frank & Timme GmbH, 2018, s. 134.
angielski: (1.2) irritable, touchy bułgarski: (1.1) щекотлив duński: (1.2) arrig, hidsig rosyjski: (1.1) раздражающий; (1.2) раздражительный ukraiński: (1.1) дражливий; (1.2) дражливий; (1.3) дражливий wilamowski: (1.2) hȧgliḱ włoski: (1.1) spinoso