北

()

5

(1.1) północ (kierunek)

()

rzeczownik (1.1) północ (kierunek) przymiotnik (2.1) w złożeniach, szczególnie nazwach własnych: północny

(1.1) 河北是我妹妹的房子。(hé běi shì wŏ mèimei de fángzi) → Na północ od rzeki jest dom mojej siostry. (2.1) 北海 → Morze Północne (2.1) 北美洲 → Ameryka Północna (2.1) 北马其顿 → Macedonia Północna (2.1) 北爱尔兰 → Irlandia Północna (2.1) 北朝鲜 → Korea Północna (2.1) 北塞浦路斯 → Cypr Północny

(2.1) 北京 → północna stolica (=Pekin) • 北极 → biegun północny • 北非 → Afryka Północna • 北欧 → Europa Północna • 北大西洋公约 / 北约 → Pakt Północnoatlantycki

(1.1) 北部•北边•北面

(1.1) 南

北方 • 南北 • 北汉 • 台北 • 北平 北方

→ człowiek, podwójnie (dwoje ludzi zwróconych do siebie plecami: północ jako kierunek, od którego ludzie odwracają się)

()

ホ; ホク きた

rzeczownik (1.1) きた → północ (kierunek)

(1.1)

(1.1) Hokkaido

()

5

rzeczownik (1.1)

北大西洋條約機構