__TOC__ sorg ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) żal, smutek (1.2) żałoba (1.3) zmartwienie sorg, sorgen, sorger, sorgene
(1.1) I mye visdom er det mye sorg.ordtak.no → Wielka mądrość to wielki smutek. (1.2) Etter kongens død, ble det erklært en tredagers sorg i hele kongeriket. → Po śmierci króla ogłoszono trzydniową żałobę w całym królestwie. (1.3) Ikke ta sorgene på forskudd. → Nie martw się na zapas.
å være i sorg • dyp sorg
(1.1) anger, fortvilelse, tristhet, vemod (1.2) lidelse (1.3) bekymring glede, lykke
sørge omsorg , sorgløshet sorgløs, sorgfull, sørgelig
sorg ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) zmartwienie, smutek, troska (1.2) żałoba
(1) en sorg, sorgen, sorger, sorgerna
(1.1) sorgemarsch (1.2) landssorg
sorglig, sorglös, sorgsen, sorgfri sorglöshet sorgsent sorgsent