niezadowolenie () , ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) brak zadowolenia; negatywne uczucie będące rezultatem tego, że coś dzieje się niezgodnie z czyimś życzeniem, planem, zamiarem
(1.1)
(1.1) Wzrastające trudności gospodarcze wywoływały niezadowolenie społeczeństwa, objawiane falą strajków i rozwijaniem opozycyjnej działalności podziemnej.
(1.1) niezadowolenie z
(1.1) niezadowolenie z pracy / rodziny / zarobków • odczuwać / wyrażać niezadowolenie • pomruk niezadowolenia
(1.1) niedosyt, rozczarowanie, niespełnienie; nieukontentowanie
(1.1) zadowolenie, satysfakcja; ukontentowanie
(1.1) frustracja, malkontenctwo, niespełnienie, pretensja
niezadowolony niezadowalająco
angielski: (1.1) dissatisfaction białoruski: (1.1) незадавальненне bułgarski: (1.1) недоволство chiński standardowy: (1.1) 不满 (bùmǎn) duński: (1.1) utilfredshed francuski: (1.1) mécontentement , insatisfaction gudźarati: (1.1) અસંતોષ (asantōṣa), કચવાટ (kacavāṭa) hiszpański: (1.1) descontento , disgusto , insatisfacción japoński: (1.1) (fuhei), (fuman) kataloński: (1.1) insatisfacció , descontentament niderlandzki: (1.1) ontevredenheid niemiecki: (1.1) Unzufriedenheit nowogrecki: (1.1) δυσαρέσκεια rosyjski: (1.1) недово́льство , неудовлетворённость , неудовлетворе́ние sanskryt: (1.1) मात्सर्य (mātsarya) szwedzki: (1.1) missbelåtenhet , missnöje ukraiński: (1.1) незадоволення węgierski: (1.1) elégedetlenség włoski: (1.1) insoddisfazione