całokształt ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) zorganizowana całość, rozważany w całości układ
(1.1)
(1.1) Henryk Sienkiewicz dostał Nobla za całokształt twórczości.
(1.1) całokształt +
(1.1) całokształt twórczości / działalności / stosunków • nagroda za całokształt
(1.1) całość, ogół, system
(1.1) fragment, część
angielski: (1.1) entirety białoruski: (1.1) сукупнасць duński: (1.1) helhed , hele rosyjski: (1.1) совокупность słoweński: (1.1) celota szwedzki: (1.1) helhet turecki: (1.1) külliyet ukraiński: (1.1) суку́пність