zataić ()
, , ,
czasownik przechodni dokonany ( zatajać) (1.1) utrzymać coś w tajemnicy, nie wyjawić czegoś
(1.1)
(1.1) Ula, która przedtem postanawiała zataić wieczorne spotkanie z Zenkiem, mówi cicho: – Zenek ukradł dlatego, że był głodny.
tajemnica , zatajanie , zatajenie , tajność taić , zatajać
< → trzymać coś w tajemnicy, ukrywać, zatajać
duński: (1.1) tie, hemmeligholde, hemmeligstemple kaszubski: (1.1) zatacëc turecki: (1.1) gizlemek