Szczepan () , ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna (1.1) ;
(1.1)
(1.1) Mój nauczyciel matematyki ma na imię Szczepan. (1.1) Pielgrzymkę prowadził ratownik i przewodnik tatrzański, ksiądz Szczepan Gacek, proboszcz parafii pw. Przemienienia Pańskiego w Gliczarowie. (1.1) W Kościele katolickim na 26 grudnia (drugi dzień świąt Bożego Narodzenia) przypada wspomnienie św. Szczepana męczennika, patrona kamieniarzy, kucharzy i tkaczy. (1.1) Szczepanowie dzień swego patrona, czyli imieniny, obchodzą 26 grudnia.
(1.1)
(1.1) Stefan; Szczepanek, Szczepek, Szczepuś, Szczepcio, Szczepko; Szczepanisko
Szczepanowa , Szczepanówna , Szczepanostwo , Szczepankowa , Szczepankówna , Szczepanowo , Szczepankowo Szczepanek , Szczepek , Szczepuś , Szczepcio , Szczepko Szczepanisko Szczepanowy, Szczepankowy, Szczepkowy, Szczepusiowy, Szczepciowy
< < (Stefanos) < (stefanos) → wieniec, korona (od tego samego słowa pochodzi imię Stefan)Jan Miodek, Rozmyślajcie nad mową!, Prószyński i S-ka, Warszawa 1999, s. 151.
(1.1) ; zobacz też: Indeks:Polski - Imiona
(1.1) białoruski: (1.1) Сцяпан chorwacki: (1.1) Stjepan czeski: (1.1) Štěpán rosyjski: (1.1) Щепан , Степан