Tymoteusz ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna (1.1) ;
(1.1)
(1.1) Kiedy Sylas i Tymoteusz przyszli z Macedonii, Paweł oddał się wyłącznie nauczaniu i udowadniał Żydom, że Jezus jest MesjaszemApostolskie 18,5, Biblia Tysiąclecia Online, Poznań 2003 (tłum. Marian Wolniewicz).. (1.1) Żona kupiła Tymoteuszowi zegarek za 1000 złotych.
(1.1)
Tymoteuszowa Tymoteuszek Tymoteuszowy
na świętego Tymoteusza trzeba ci czapki, nie kapelusza
< < → czcić + bóg
(1.1)
angielski: (1.1) Timothy baskijski: (1.1) Timoteo białoruski: (1.1) Цімафей (Cìmafej) czeski: (1.1) Timoteus estoński: (1.1) Timo fidżyjski: (1.1) Timoci fiński: (1.1) Timo francuski: (1.1) Timothée hawajski: (1.1) Kimokeo hiszpański: (1.1) Timoteo interlingua: (1.1) Timotheo islandzki: (1.1) Tímóteus kataloński: (1.1) Timoteu łaciński: (1.1) Timotheus niderlandzki: (1.1) Timoteüs niemiecki: (1.1) Tim , Timo nowogrecki: (1.1) Τιμόθεος (Tīmótheos) portugalski: (1.1) Timóteo rosyjski: (1.1) Тимофей słowacki: (1.1) Timotej starogrecki: (1.1) Τιμόθεος (Tīmotheos) ukraiński: (1.1) Тимофій (Timofìj), Тимотей (Timotej), Тиміш (Timìš) wilamowski: (1.1) Tiöma włoski: (1.1) Timoteo