__TOC__ wiara ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) przekonanie, że coś jest prawdą; ufność, zaufanie wobec rzeczy niepewnych, nie do końca znanych; (1.2) przekonanie o słuszności twierdzeń opierające się na uznaniu ich za objawione przez Boga; (1.3) lub wierność, stałość, rzetelność, słowność, szczególnie ukochanej osobie (1.4) grupa ludzi, zwłaszcza żołnierzy, często zżytych ze sobą (1.5) ludzie, ludziska, znajomi, nasi
(1.1,1.4-5) (1.2-3)
(1.1) Twoja wiara w to, że czterolistna koniczyna przynosi szczęście, graniczy już z zabobonem. (1.1) Wstań, idź, twoja wiara cię uzdrowiłaEwangelia Łukasza 17, 19.. (1.2) Męczennika torturowano, bo nie chciał wyrzec się swojej wiary. (1.4) Za mną, wiara! (1.4) Do mazura stań wesoło // Buntownicza wiaro!Ludwik Waryński: Mazur kajdaniarski (1.5) Wiara tak im zdrowo nawszczylali, że zrobiła sie z tegó niezła haja i gemela. → Nasi nabili ich tak porządnie, że zrobiła się z tego niezła rozróba i bałagan.
(1.1) wiara w +
(1.1) wiara w Boga / w czyjeś czyste intencje • wiara w cuda / zabobony • przyjmować na wiarę (1.2) wiara rzymskokatolicka • wyrzec się wiary • dawać wiarę • wyznanie wiary (1.4) stara wiara • czuwaj wiara
(1.1) zaufanie (1.2) religia, wyznanie (1.5) wiaruchna
zwierzenie , Wiara , wierność , wierzący , wierny , wierna , wiernica , wierzenie , wiarus , uwierzenie , zawierzanie , zawierzenie wierzyć , uwierzyć , zawierzać , zawierzyć wierny wiernie
brać na wiarę • człowiek małej wiary • dobra wiara • zła wiara • wiara w człowieka • w dobrej wierze • wiara góry przenosi • wiara czyni cuda • nie do wiary
od → 'przeświadczenie, przekonanie, pewność, że coś jest prawdą, ufność, że coś się spełni' , , , , , , , , i
afrykanerski: (1.1) geloof angielski: (1.1) faith, belief, confidence, trust; (1.2) faith arabski: (1.1) إيمان (1.2) ;إستئمان arumuński: (1.1) pistiTomasz Klimkowski, Dziedzictwo greckie w języku rumuńskim i arumuńskim, „Balcanica Posnaniensia. Acta et studia”, XIX, Poznań 2012, Wydawnictwo Instytutu Historii UAM, s. 23. baskijski: (1.1) fede białoruski: (1.1) вера ; (1.2) вера bośniacki: (1.1) vjera bułgarski: (1.1) вяра chiński standardowy: (1.1) tradycyjny i uproszczony 信仰 (xìnyǎng) chorwacki: (1.1) vjera czeski: (1.1) víra dolnołużycki: (1.2) wěra duński: (1.1) tro ; (1.2) tro esperanto: (1.1) kredo; (1.2) kredo estoński: (1.1) usk fiński: (1.1) usko francuski: (1.1) foi , croyance galicyjski: (1.1) fe ; (1.2) fe gruziński: (1.1) რწმენა (rtsmena) gudźarati: (1.2) આસ્થા (āsthā) hiszpański: (1.1) fe , confianza kaszubski: (1.1) wiara kataloński: (1.1) fe kazachski: (1.1) сенім (senim) koreański: (1.1) 믿음 (mideum) litewski: (1.1) tikėjimas łaciński: (1.1) fides ; (1.2) fides łotewski: (1.1) ticība , uzticība ; (1.2) ticība niemiecki: (1.1) Vertrauen ; (1.2) Glaube nowopruski: (1.1) drūwis ormiański: (1.1) հավատ (havat) perski: (1.1) ایمان polski język migowy: portugalski: (1.1) fé ; (1.2) fé rosyjski: (1.1) вера ; (1.2) вера rumuński: (1.1) încredere słowacki: (1.1) viera ; (1.2) viera słoweński: (1.1) vera ; (1.2) vera staro-cerkiewno-słowiański: (1.1) вѣра starogrecki: (1.1) πίστις suahili: (1.1) amini szwedzki: (1.1) tro tajski: (1.2) ศรัทธา turecki: (1.1) inanç, güven; (1.2) iman, inanç tuvalu: (1.1) fakatuanaki; (1.2) fakatuanaki ukraiński: (1.1) віра ; (1.2) віра węgierski: (1.1) bizalom; (1.2) hit wilamowski: (1.2) gława , głāva , głaowa włoski: (1.1) fede , fiducia
wiara ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wiara