malamiko ()
rzeczownik (1.1) wróg, nieprzyjaciel
(1.1) Ju pli ĝentila vi estos, des malpli da malamikoj vi havos. → Im bardziej uprzejmy będziesz, tym mniej nieprzyjaciół będziesz miał.
(1.1) amiko
malamikino, malamikeco malamika
al la malamik' en kuro faru ponton kun plezuro • amikon ŝatu, malamikon ne batu • estinta amiko estas plej danĝera malamiko • kiu multe parolas, malamikon konsolas • kiu neniun savis, malamikojn ne havas • kiu neniun savis, malamikon ne havas • komplezema malsaĝulo estas pli danĝera ol malamiko • mia lango — mia malamiko • pli bona estas saĝa malamiko, ol malsaĝa amiko • pli bona — estas malamiko de bona • plibono estas malamiko de bono • timu lupon edukitan kaj malamikon repacigitan • unu malamiko pli difektas, ol cent amikoj protektas