spóźniać się ()
, ,
czasownik zwrotny niedokonany (1.1) być za późno, nie przychodzić na czas (1.2) o zegarze wskazywać czas opóźniony w stosunku do rzeczywistego
(1.1)
(1.1) Stoję na przystanku i chodzę w kółko, bo autobus spóźnia się już 10 minut a ja śpieszę się na spotkanie. (1.1) Tomka jeszcze nie ma, ale poczekajmy jeszcze chwilę, w końcu on spóźnia się często. (1.1) Spóźniłem się na pociąg i musiałem czekać dwie godziny na następny. (1.2) Zegar spóźnia się cztery minuty na godzinę.
(1.1) spóźniać się na spotkanie / randkę / wykład / zajęcia (w szkole) • spóźniać się do pracy / szkoły • spóźniać się na pociąg / samolot / autobus
spóźnialstwo , spóźnienie, spóźnialski, spóźnialska spóźnić się spóźniony
< Józef Birkenmajer, Spaźniać się czy spóźniać się, „Język Polski” nr 1, styczeń-luty 1923, s. 18, 19.
angielski: (1.1) be late; (1.2) lose arabski: (1.1) تأخر chiński standardowy: (1.1) 慢 (màn), 晚 (wǎn); (1.2) 慢 (màn) duński: (1.1) blive/komme/være forsinket/for sent; (1.2) tabe esperanto: (1.1) malfruiĝi; (1.2) malfruiĝi estoński: (1.1) hilinema hawajski: (1.1) lohi hiszpański: (1.1) retrasarse, tardar, llegar tarde; (1.2) atrasar, atrasarse jidysz: (1.1) פֿאַרשפּעטיקן (farszpetikn), פֿאַרשפּעטיקן זיך (farszpetikn zich) luo: (1.1) lewo niemiecki: (1.1) sich verspäten nowogrecki: (1.1) αργώ nowopruski: (1.1) wīlautwei polski język migowy: rosyjski: (1.1) опаздывать słowacki: (1.1) meškať szwedzki: (1.1) försena; (1.2) dra sig, dra sig efter ukraiński: (1.1) запізнюватися węgierski: (1.1) késik; (1.2) késik wilamowski: (1.1) ferśpyta