Genowefa () , ,
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna (1.1) ;
(1.1)
(1.1) Siwa, szczupła pani, która na długotrwałe dzwonienie otworzyła wreszcie drzwi, przez chwilę wyglądała, jakby musiała się przyzwyczaić do widoku Genowefy. – Przyszłam na obiadek – powtórzyła Genowefa niepewnie. Siwa pani uśmiechnęła się do niej. – Dobrze trafiłaś. Dziś pierogi. – Z czym? – poinformowała się GenowefaMałgorzata Musierowicz: Opium w rosole. Jeżycjada 5. Łódź: Akapit Press, bez roku, ISBN 83-87463-47-7, strona 49..
(1.1)
Genia , Genka , Geniusia
od Genowefy listopad swój bierze początek
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Imiona
angielski: (1.1) Genevieve czeski: (1.1) Jenovefa , Jenovéfa , Genovefa francuski: (1.1) Geneviève , Ginette hiszpański: (1.1) Genoveva kaszubski: (1.1) Genowefa kataloński: (1.1) Genoveva łaciński: (1.1) Genovefa łotewski: (1.1) Genovefa niemiecki: (1.1) Genoveva nowogrecki: (1.1) Γενεβιέβη rosyjski: (1.1) Геновефа , Женевьева słoweński: (1.1) Genovefa węgierski: (1.1) Genovéva włoski: (1.1) Genoveffa