kos ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (1.1) , kos zwyczajny; (1.2) niewielki ptak leśny, ogrodowy i parkowy z gatunku kosów (1.1)
(2.1) od: kosa
(1.1-2) (2.1)
(1.1) Z zadumy tej wyrwało ją gwizdanie kosa, który rozbudzony światłem, bijącym z fabryki w okienko, zaczynał wycinać swoje kuranty.
(1.2) gwizdanie / śpiew kosa
kosi
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ptaki
(2.1) angielski: (1.1) common blackbird; (1.2) blackbird arabski: (1.2) شحرور baskijski: (1.2) zozo bośniacki: (1.2) kos bułgarski: (1.2) кос czeski: (1.2) kos dolnołużycki: (1.2) kós duński: (1.2) solsort esperanto: (1.2) merlo farerski: (1.1) kvørkveggja fiński: (1.2) mustarastas francuski: (1.2) merle ; merle noir górnołużycki: (1.2) kós hiszpański: (1.2) mirlo interlingua: (1.2) merla islandzki: (1.2) svartþröstur łaciński: (1.1) Turdus merula ; (1.2) merula niemiecki: (1.2) Amsel nowogrecki: (1.2) κότσυφας , κοτσύφι perski: (1.2) توکای سیاه rosyjski: (1.1) чёрный дрозд ; (1.2) чёрный дрозд słowacki: (1.2) drozd čierny słoweński: (1.2) kos szkocki gaelicki: (1.2) lon-dubh szwedzki: (1.2) koltrast turecki: (1.1) karatavuk ukraiński: (1.2) чорний дрізд węgierski: (1.2) fekete rigó włoski: (1.2) merlo
kos ()
rzeczownik (1.1) jedzenie
kos ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) jogurt
kos ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) kos
(1.1)
kos ()
rzeczownik (1.1) rzecz
kos ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) (w zwrotach) kierunek od danego miejsca
(2.1) nieokreślony l. poj. od ko
(1.1)
(1.1) gå / flyga / springa / fara sin kos → odejść / odlecieć / odbiec / odjechać
kos ()
rzeczownik (1.1) koszt (1.2) powód, przyczyna
kos ()
rzeczownik (1.1) baran
Kos