prawo jazdy ()
,
fraza rzeczownikowa, rodzaj nijaki (1.1) dokument potwierdzający umiejętności jego posiadacza do prowadzenia pojazdów mechanicznych, wydawany przez odpowiednie organy państwowe;
(1.1) ,
(1.1) Nie mogę prowadzić, bo zapomniałem prawa jazdy. (1.1) Rafał marzy o prawie jazdy.
(1.1) prawko
(1.1) często popełnianym błędem jest odmienianie także drugiego członu (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Motoryzacja
angielski: (1.1) driving licence, driver's license arabski: (1.1) رخصة قيادة baskijski: (1.1) gidabaimen białoruski: (1.1) вадзіцельскае пасведчанне bośniacki: (1.1) vozačka dozvola chorwacki: (1.1) vozačka dozvola czeski: (1.1) řidičský průkaz duński: (1.1) kørekort esperanto: (1.1) kondukpermesilo, stirpermesilo farerski: (1.1) koyrikort fiński: (1.1) ajokortti francuski: (1.1) permis de conduire hiszpański: (1.1) permiso de conducir irlandzki: (1.1) ceadúnas tiomána islandzki: (1.1) ökuleyfi luksemburski: (1.1) Führerschäin łotewski: (1.1) vadītāja apliecība macedoński: (1.1) возачка дозвола maltański: (1.1) liċenzja tas-sewqan niemiecki: (1.1) Führerschein norweski (bokmål): (1.1) førerkort norweski (nynorsk): (1.1) førarkort nowogrecki: (1.1) άδεια οδηγήσεως , δίπλωμα οδήγησης portugalski: (1.1) carta de condução ; północnolapoński: (1.1) vuodjinkoarta rosyjski: (1.1) водительское удостоверение, водительские права rumuński: (1.1) permis de conducere serbski: (1.1) возачка дозвола słowacki: (1.1) vodičský preukaz słoweński: (1.1) vozniško dovoljenje szwedzki: (1.1) körkort turecki: (1.1) ehliyet ukraiński: (1.1) посвідчення водія, водійське посвідчення węgierski: (1.1) vezetői engedély, jogosítvány włoski: (1.1) patente di guida , licenza di condurre