überleben ()
czasownik słaby, nierozdzielnie złożony (1.1) przeżyć, uchodzić z życiem, ujść z życiem (1.2) przeżyć, żyć dłużej czasownik słaby, zwrotny (2.1) przeżywać się, przeżyć się, wychodzić z mody, wyjść z mody, wychodzić z użycia, wyjść z użycia
(1.1-2) Dostęp 20.11.2023. überleben (überlebt), überlebte, überlebt (haben)
(1.1) Er ist die einzige Person, die den Unfall überlebt hat. → On jest jedyną osobą, która przeżyła ten wypadek.
(1.2) jemanden um zwei / drei/ usw. Jahre überleben
(2.1) veraltet sein
Überleben , Überlebender , Überlebende überlebt, überlebensfähig
(1.1)