__TOC__ discipline ()
rzeczownik (1.1) dyscyplina, karność, posłuszeństwo (1.2) dyscyplina, dział, dziedzina (1.3) branża (np. w robotach budowlanych itp.) czasownik (2.1) dyscyplinować (2.2) kształcić
(1) discipline; disciplines
(1.2) In most countries, philosophy isn't a subject taught in secondary school at all, and even where it is, it tends to be taught as a history of thought, rather than as a discipline to be practiced and perfectedPeter Gumbel: An F in Education [w:] TIME, October 4, 2010. Vol. 176, No. 14.. → W większości krajów filozofia nie jest przedmiotem nauczanym w szkole średniej w ogóle, a nawet tam gdzie jest, jest wykładana raczej jako historia myśli niż dyscyplina do praktykowania i doskonalenia.
(1.1) academic discipline
(1.1) obedience, submission, allegiance (1.2) branch, line
disciplinary, disciplinarian, interdisciplinary, multidisciplinary, disciplinable, disciplinal, undisciplined, disciplined discipliner, self-discipline, indiscipline
discipline ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) dyscyplina
(1) discipline; disciplines
disciplinaire discipliner
(1.1) źródłosłów dla