otur ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) wydra
otur ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) wydraotur, Słownik islandzko-polski
otur ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) nieszczęście (1.2) pech
(1.1-2) en otur, oturen;
(1.2) otursdag
(1.1-2) olycka
(1.1-2) tur
oturlig, otursam
otur ()
rzeczownik (1.1) przecinekotur, Türkmençe-iňlisçe sözlük (Turkmen-English Dictionary)
(1.1) nokatly otur → średnik