odludek () ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) człowiek stroniący od innych ludzi, unikający towarzystwa, preferujący samotność
(1.1)
(1.1) zatwardziały / zdeklarowany / znany odludek • żywot odludka • uchodzić za odludka • prowadzić / wieść życie odludka • robić się / zrobić się odludkiem
(1.1) samotnik, soliter, pustelnik, dzik, borsuk
odludzie , odludnia , odludztwo , odludność odludny odludnie, odludno
od ludzi + -ek
angielski: (1.1) solitary, loner białoruski: (1.1) адлюднік , бязлюднік , нялюднік bułgarski: (1.1) отшелник , самотник czeski: (1.1) samotář francuski: (1.1) solitaire niemiecki: (1.1) Einzelgänger rosyjski: (1.1) нелюди́м , бирю́к ukraiński: (1.1) відлюдок , безлюдько , відлюдник , відлюдько włoski: (1.1) solitario