rzut ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) wprawienie w ruch i spowodowanie chwilowego lotu jakiegoś przedmiotu przez wyrzucenie go z pewną siłą (1.2) szybki, energiczny ruch ręki, nogi, głowy lub gwałtowny skok całego ciała (1.3) odwzorowanie figury na płaszczyźnie lub innej powierzchni (1.4) powalenie przeciwnika na ziemię – w sportach walki;
(1.1-4)
(1.1) Rzut monetą zadecydował, kto rozpocznie mecz.
(1.1) rzut kostką / monetą • celny / niecelny rzut • rzut honorowy • rzut karny • rzut wolny • rzut rożny • rzut bezpośredni • rzut pośredni (1.3) rzut boczny / pionowy / poziomy • rzut prostokątny figury / punktu
rozrzutnik /, rzucawka , rzucanie , rzucenie , narzut , narzuta , odrzut , podrzut , wyrzut , zarzut , zrzut , narzutniak , rzutnik , rzutka , wyrzutnia , rzutowanie , podrzutek , odrzutowiec , rzucik wrucić się, podrzucać, rzucać , rzucić , rzutować , wyrzucać rzutowy, rzutny, bezodrzutowy
rzut oka • jeden rzut oka • na pierwszy rzut oka • o rzut kamieniem • rzut beretem • widać na pierwszy rzut oka • rzutem na taśmę
angielski: (1.1) throw arabski: (1.1) رمي, رمية czeski: (1.1) hod, vrh hiszpański: (1.1) lanzamiento ; (1.2) lanzamiento ; (1.3) proyección niemiecki: (1.1) Wurf ; (1.2) Wurf ; (1.3) Projektierung ; (1.4) Wurf nowogrecki: (1.1) ρίψη osmański: (1.1) آتش / آتیش (atış) rosyjski: (1.1) бросок rumuński: (1.1) aruncare szwedzki: (1.1) kast ; (1.2) kast ukraiński: (1.1) кидок ; (1.2) кидок wilamowski: (1.1) śwung