horisont ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) horyzont
(1.1) en horisont, horisonten, horisonter, horisonterne
(1.1) Kan De se skibet i horisonten? → Czy dostrzega Pani ten statek na horyzoncie?
(horizontis) < (horizōn)
horisont ()
rzeczownik (1.1) horyzont
(1.1) silmapiir
horisontaalne
horisont ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) horyzont
horisont ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) horyzont
horisont ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) horyzont (1.2) horyzont, perspektywa
(1.1-2) en horisont, horisonten, horisonter, horisonterna
(horizontis) < (horizōn)