kłótliwy () , ,
przymiotnik (1.1) skłonny do kłótni
(1.1)
(1.1) On jest osobą niezwykle kłótliwą, bardzo trudno się z nim dogadać.
(1.1) kłótliwa osoba • kłótliwy charakter
(1.1) swarliwy
(1.1) zgodny, spolegliwy
kłótliwość , kłótnia , kłótnik , kłótnica , skłócenie , pokłócenie skłócać, kłócić , pokłócić , skłócić kłótliwie
angielski: (1.1) quarrelsome, cantankerous arumuński: (1.1) ngãrnjaricTomasz Klimkowski, Dziedzictwo greckie w języku rumuńskim i arumuńskim, „Balcanica Posnaniensia. Acta et studia”, XIX, Poznań 2012, Wydawnictwo Instytutu Historii UAM, s. 27. czeski: (1.1) hašterivý francuski: (1.1) hargneux hindi: (1.1) झगड़ालू (jhagaṛālū) romániço: (1.1) dìsputema rosyjski: (1.1) сварливый włoski: (1.1) litigioso, malmostoso