kłusownik ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) człowiek zajmujący się kłusownictwem, nielegalnie polujący na zwierzęta
(1.1)
(1.1) przestępca, myśliwy
(1.1) wnykarz
kłusownictwo , kłusowanie kłusowniczka kłusować kłusowniczy
< → 'zrywać (ścinać) ukradkiem kłosy na cudzym polu'
angielski: (1.1) poacher białoruski: (1.1) браканьер bułgarski: (1.1) бракониер czeski: (1.1) pytlák duński: (1.1) krybskytte , vildttyv esperanto: (1.1) ŝtelĉasisto francuski: (1.1) braconnier hiszpański: (1.1) furtivo , cazador furtivo japoński: (1.1) 密猟者 (mitsuryō-sha) kaszubski: (1.1) lasôk litewski: (1.1) brakonierius luksemburski: (1.1) Braconnier niemiecki: (1.1) Wilderer , Wilddieb , Wildschütz , Wildfrevler , Jagdfrevler nowogrecki: (1.1) λαθροθήρας rosyjski: (1.1) браконьер słowacki: (1.1) pytliak ukraiński: (1.1) браконьєр węgierski: (1.1) vadorzó, orvvadász włoski: (1.1) bracconiere