śmierdzący () , ,
(1.1) przymiotnikowy czynny od: śmierdzieć przymiotnik jakościowy (2.1) taki, który śmierdzi, cuchnie (2.2) nieuczciwy, nielegalny (2.3) odpychający, wzbudzający czyjąś pogardę
(1.1) (2.1-3)
(2.1) Ale oto staje mu w oczach inny dom: suterena, wilgotny grób, pełen śmierdzącej paryStefan Żeromski Ludzie bezdomni, t. 1: Swawolny Dyzio.. (2.1) Na ogrodowym stole stała przepełniona, zmoczona deszczem, śmierdząca popielniczka. Od razu stracił apetyt.
(1.1) cuchnący, zalatujący (2.3) zakichany, cholerny, nieszczęsny
śmierdziel , śmierdzenie śmierdzieć
śmierdzący leń • śmierdzący tchórz
angielski: (2.1) stinking, malodorous, reeking, reeky, smelly, stenchy, stinky arabski: (2.1) زخم białoruski: (2.1) смярдзючы czeski: (1.1) smradlavý duński: (2.1) ildelugtende, stinkende francuski: (2.1) malodorant, pestilentiel, puant; (2.2) frauduleux; (2.3) nauséabond interlingua: (2.1) malodor, fetide jidysz: (2.1) פֿאַרשטונקען (farsztunken), פֿאַרעיפּושט (faripeszt) kazachski: (2.1) сасық rosyjski: (2.1) вонючий, зловонный, смердящий slovio: (2.1) smerdju (смердйу) ukraiński: (2.1) смердючий