kazać () ,
czasownik nieprzechodni modalny (1.1) wydać rozkaz zrobienia czegoś (1.2) wydać polecenie (1.3) głosić kazanie
(1.1-3)
(1.1) Kazali strzelać, więc strzeliłem. (1.2) Mama kazała mi natychmiast przyjść do domu.
(1.1-2) kazać + bezokolicznikAndrzej Markowski, Jak dobrze mówić i pisać po polsku, Warszawa 2000.
kazalnica , kazanie rozkazać , rozkazywać , skazać , skazywać , zakazać , zakazywać kazalniczy
angielski: (1.1) order; (1.2) tell; (1.3) preach arabski: (1.3) خطب chiński standardowy: (1.2) 叫 (jiào) duński: (1.1) beordre, befale esperanto: (1.1) ordoni; (1.2) ordoni francuski: (1.1) ordonner jidysz: (1.1) לאָזן (lozn); (1.2) לאָזן (lozn) niderlandzki: (1.1) opdragen, zeggen, bevelen rosyjski: (1.1) нака́зывать, прика́зывать, ука́зывать, велеть; (1.2) нака́зывать; (1.3) пропове́довать ukraiński: (1.1) наказувати