biurowiec ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) budynek, w którym mieszczą się biura
(1.1)
(1.1) budynek
biuro , biurko , biureczko , biurwa biurowy, biurkowy
Irena Bajerowa, Język ogólnopolski XX wieku, w: Encyklopedia kultury polskiej XX wieku, t. 2, Współczesny język polski, pod red. Jerzego Bartmińskiego, Wrocław 1993, s. 47. lub Janina Mally, Budownictwo a język, „Poradnik Językowy” nr 2/1950, s. 6.
angielski: (1.1) office building, office block baskijski: (1.1) bulego-eraikin duński: (1.1) kontorbygning luksemburski: (1.1) Bürosgebai