__TOC__ tidspunkt ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) moment, punkt (w czasie)
(1.1) et tidspunkt, tidspunktet, tidspunkter, tidspunkterne
(1.1) Det optimale tidspunkt at indtage protein på er umiddelbart efter træning. → Optymalny moment na spożycie białka przypada bezpośrednio po treningu.
(1.1) øjeblik
(1.1) → czas + punkt
tidspunkt ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) od: tidpunkt
(1.1) en tidspunkt, tidspunkten; tidspunkter, tidspunkterna
(1.1) → czas + punkt