rzeźbić ()
, ,
czasownik przechodni niedokonany ( wyrzeźbić) (1.1) wycinać w czymś, nadając określony kształt (1.2) kształtować właściwą postać (1.3) wykonywać coś nieprzemyślanie lub byle jak (pogardliwie o czynności)
(1.1-3)
(1.1) Wyrzeźbiłem sobie fujarkę z drewna. (1.2) Arkadiusz nic tylko spędza całe dnie na siłowni i rzeźbi swoje męskie ciało. (1.3) Nie wiem, co teraz rzeźbisz z tymi papierami, ale obiecałeś mi pomóc z dziećmi.
(1.1) rytować, strugać
rzeźbiarz , rzeźbiarstwo , rzeźba , rzeźbiarka , rzeźbienie rzeźbiarski rzeźbiarsko wyrzeźbić
rzeźbić w gównie
(1.1) Renata Grzegorczykowa, Zarys słowotwórstwa polskiego. Słowotwórstwo opisowe, wyd. III poprawione, Warszawa 1979, s. 16. < → cięcie, rżnięcie
angielski: (1.1) sculpt bułgarski: (1.1) вая chiński standardowy: (1.1) 刻 (kè) hiszpański: (1.1) esculpir, entallar, cincelar; (1.2) esculpir, modelar nowogrecki: (1.1) γλύφω