uroczysko ()
, ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) trudno dostępny, odludny, bagnisty, mroczny i nieco tajemniczy obszar w lesie; (1.2) część terenu otoczona naturalnymi granicami, wyodrębniona za pomocą nazwy topograficznej (1.3) u dawnych Słowian: miejsce kultu bóstwa, ważnych narad czy sądów lub siedziba złych duchów, zwykle znajdujące się w głębi puszczy
(1.1)
(1.1) Motłoch utopił starą wiedźmę w bagienku na uroczysku.
urok uroczenie uroczyć , zauroczyć
białoruski: (1.2) урочышча rosyjski: (1.2) урочище ukraiński: (1.2) урочище