cytadela ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) w starszych fortyfikacjach: samodzielna twierdza dominująca nad miastem lub prowincją;
(1.1)
(1.1) Żołnierze perscy schronili się w dwóch nadmorskich cytadelach, zaopatrywanych drogą morską.
angielski: (1.1) citadel arabski: (1.1) قلعة, قصبة baskijski: (1.1) gotorleku, zitadela białoruski: (1.1) цытадэль bułgarski: (1.1) цитадела duński: (1.1) citadel esperanto: (1.1) citadelo hiszpański: (1.1) ciudadela interlingua: (1.1) citadella kataloński: (1.1) ciutadella litewski: (1.1) citadelė niemiecki: (1.1) Zitadelle rosyjski: (1.1) цитадель słowacki: (1.1) citadela ukraiński: (1.1) цитадель uzbecki: (1.1) shahriston węgierski: (1.1) citadella