__TOC__ bonnet ()
lub
rzeczownik policzalny (1.1) czepek, czepiec (1.2) maska samochodu czasownik (2.1) nakładać czepiec
(1) bonnet; bonnets
(1.2) hood
to have a bee in one's bonnet
<
bonnet ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) czapka (1.2) czepek (1.3) miseczka biustonosza (1.4) czepiec
(1.1-4) bonnet; bonnets
(1.2) bonnet de bain → czepek kąpielowy • bonnet à poil → bermyca (1.2) bonnet de nuit → czepek nocny, szlafmyca
(1.1) (1.4) réticulum
(1.2) triste comme un bonnet de nuit → ponurak (1.2) prendre sous son bonnet → brać na siebie odpowiedzialność za coś (1.2) avoir la tête près du bonnet → łatwo wpadać w złość
(1.1-3)