absynt ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) nalewka spirytusowa na piołunie i innych ziołach aromatycznych;
(1.1)
(1.1) Konsumpcja absyntu przez polską muzę kabaretową była znacznaBoy, Słówka. Zbiór wierszy i piosenek, Księg. B. Połonieckiego, Lwów 1913, s. 313. . (1.1) Ogniem ci swoim stopi wszystkie mrozy / Absynt nad wszystkie wyższy alkohole!Antoni Lange, Absynt, w: Poezye, cz. 2, nakładem autora, Kraków 1898.
(1.1) butelka / kieliszek / szklanka absyntu • pić / spożywać absynt • upić się absyntem
(1.1) piołunówkaLeksykon PWN pod red. Adama Karwowskiego, PWN, Warszawa 1972, s. 3., zielona wróżka
(1.1) nalewka, napój alkoholowy
(1.1) spirytus, piołun
absyncik absyntowy
< < (apsinthion) → piołunMaciej E. Halbański, Leksykon sztuki kulinarnej, wydanie 3, Wydawnictwo „Watra”, Warszawa 1987, s. 8.
(1.1) Indeks:Polski - Napoje
angielski: (1.1) absinthe, absinth baskijski: (1.1) absenta białoruski: (1.1) абсент bułgarski: (1.1) абсент czeski: (1.1) absint duński: (1.1) absint esperanto: (1.1) absinttrinkaĵo, absinto, absintaĵo francuski: (1.1) absinthe hiszpański: (1.1) absenta interlingua: (1.1) absinthio kaszubski: (1.1) absynt niemiecki: (1.1) Absinth norweski (bokmål): (1.1) absint norweski (nynorsk): (1.1) absint nowogrecki: (1.1) αψέντι rosyjski: (1.1) абсе́нт ukraiński: (1.1) абсе́нт węgierski: (1.1) abszint włoski: (1.1) assenzio